كبيره بودن چيست ؟ بعضى آن را به گناهانى تفسير كرده‌اند كه در متن قرآن وعده عذاب الهى نسبت به آن داده شده ، و گاه به گناهانى كه موجب حد شرعى است . بعضى نيز احتمال داده‌اند كه اشاره به بدعتها و ايجاد شبهات اعتقادى در اذهان مردم بوده باشد . ولى چنان كه قبلا هم گفته‌ايم اگر به معنى لغوى كبيره باز گرديم « كبيره » هر گناهى است كه از نظر اسلام بزرگ و پر اهميت است ، يكى از نشانه‌هاى اهميت آن اين است كه در قرآن مجيد در مورد آن وعده عذاب آمده و به همين جهت در روايات اهل بيت ع نيز « كبائر » به اين صورت تفسير شده : التي اوجب اللَّه عز و جل عليه النار : « گناهان كبيره گناهانى است كه خداوند مجازات آتش براى آن مقرر داشته است » ( 1 ) . روى اين حساب اگر اهميت و عظمت گناهى از طرق ديگر نيز كشف شود ، عنوان گناه كبيره به خود مىگيرد . « فواحش » جمع « فاحشه » به معنى اعمال بسيار زشت و ناپسند است ، ذكر اين تعبير بعد از « كبائر » به اصطلاح از قبيل ذكر خاص بعد از عام مىباشد ، و در حقيقت بعد از بيان اجتناب مؤمنان راستين از همه گناهان كبيره ، روى گناهان زشت و ننگين تكيه بيشترى شده است تا اهميت آن را آشكار سازد . به اين ترتيب نخستين نشانه‌هاى ايمان و توكل پرهيز و اجتناب از گناهان كبيره است ، چگونه ممكن است انسان دعوى ايمان و توكل بر خدا كند در حالى كه آلوده انواع گناهان است و قلب او لانه اى از لانه‌هاى شيطان ؟ ! در توصيف دوم كه آن نيز جنبه پاكسازى دارد در باره تسلط بر نفس به هنگام خشم و غضب كه بحرانىترين حال انسان است سخن مىگويد ، و مىفرمايد :

--> ( 1 ) نور الثقلين جلد اول صفحه 473 .